Artikel

Veiligheidscultuur: diagnose

De veiligheidscultuur van een bedrijf of andere organisatie zijn de informele aspecten, het samenspel van ongeschreven regels en gedragspatronen die een invloed hebben op de veiligheid en het preventiebeleid. Om te weten te komen welke veiligheidscultuur (of –culturen) er heerst (heersen) in een bepaalde organisatie, moet men deze ongeschreven regels identificeren. Hoe wordt de veiligheidscultuur van een organisatie het best onderzocht? En kan een veiligheidscultuur eigenlijk wel worden gemeten?

Lieven Eeckelaert, Prevent

Technische afspraak over het verbeteren van veiligheidsgedrag

Het Nederlands normalisatie-instituut (NEN) heeft een Nederlands Technische Afspraak (NTA) gepubliceerd met tips en praktijkvoorbeelden voor de aanpak van verbetering van veiligheidsgedrag. De Technische afspraak is bestemd als hulpmiddel voor adviseurs die een verbetertraject opzetten in bedrijven.

Veiligheidscultuur: wat en hoe ‘meten’?

De jongste jaren heeft de term ‘veiligheidscultuur’ steeds meer ingang gevonden in de preventiewereld. Het concept wordt echter te pas en te onpas gebruikt.

NOSACQ-50 (Nordic Occupational Safety Climate Questionnaire)

De NOSACQ is een vragenlijst waarmee kan worden gemeten hoe werknemers naar veiligheid op de werkvloer kijken, hoe ze het gevoerde veiligheidsbeleid ervaren, en in welke mate ze bestaande veiligheidsregels en -procedures in acht nemen. Men spreekt in dit verband ook van het veiligheidsklimaat ('safety climate') binnen een organisatie. Veiligheidsklimaat geeft dus de perceptie van werknemers weer over de echte waarde van veiligheid in een organisatie. In een organisatie heerst meestal niet één veiligheidsklimaat. Deze kan verschillen tussen hiërarchische niveaus, departementen, afdelingen of zelfs teams. De NOSACQ peilt dus naar de gedeelde percepties van groepen werknemers.

Elk bedrijf zijn veiligheidscultuur

De jongste jaren heeft de term 'veiligheidscultuur' steeds meer ingang gevonden in de preventiewereld. Het concept wordt echter te pas en te onpas gebruikt. Waar gaat ‘veiligheidscultuur’ eigenlijk over? In welk opzicht is de (veiligheids-)cultuur van een organisatie belangrijk voor preventieadviseurs? Valt een veiligheidscultuur te meten? Laat staan te veranderen? Dit artikel probeert alvast een antwoord te formuleren op al deze vragen.

 

De invloed van goed leiderschap op veiligheid en gezondheid op de werkvloer

Veiligheid op de werkvloer is niet enkel een kwestie van goede veiligheidsprocedures en –maatregelen, de werknemers moeten het beleid ook opvolgen en mee helpen vorm geven. Om dit te bekomen heb je goede leiders nodig die mensen kunnen motiveren om samen aan een veiligere werkomgeving te bouwen. Maar wat houdt ‘goed leiderschap’ precies in en wie neemt de leidersrol op?

Leiderschap en participatie: wetgeving

De Europese campagne 2012-2013 ‘Samen sterk voor preventie’ benadrukt dat samenwerken voor de preventie van risico’s in de onderneming een wettelijke verplichting is. In de onderneming is iedereen betrokken, zowel op Europees als op nationaal niveau: directie, managers, meestergasten, werknemers... Wie doet wat? Een stand van zaken in België. 

Zero Accident Vision: blijvend werken aan ongevallenpreventie

De Scandinavische preventiestrategie zero accident vision raakt steeds meer ingeburgerd in de bedrijven. Deze visie gaat er van uit dat alle ongevallen voorkomen kunnen worden door een proactief veiligheidsbeleid te voeren. Wat zijn de succesfactoren?

Wat kunnen we doen tegen “onveilig” gedrag?

Soms volstaan technische maatregelen en een efficiënte werkorganisatie niet om arbeidsongevallen te vermijden. Het gedrag van de werknemers speelt immers ook een rol. Hoe kan je werknemers aanzetten tot een “veilig” gedrag?

Gebaseerd op een tekst van Benoît Hubin en Lieven Eeckelaert, Prevent

GlaxoSmithKline: Praktische opleidingen versnellen praktijkervaring

Het farmaceutisch bedrijf GlaxoSmithKline Belgium (GSK) telt heel wat werknemers. Het gevolg is een stijgende vraag naar veiligheidsopleidingen. Jean-Louis Baraté, preventieadviseur bij de IDPBW, trad op als coördinator van een werkgroep. Samen met die werkgroep ontwikkelde hij een opleidingscentrum waarin de specifieke productieomgeving werd nagebouwd. Dit initiatief leidde ertoe dat het bedrijf werd beloond met een selectie als goede praktijk door de FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg in het kader van de Europese Campagne 2008-2009 voor risicobeoordeling.