Covid-19 als beroepsziekte

Covid-19 is erkend als beroepsziekte door Fedris, het Federaal agentschap voor beroepsrisico’s. Personen met Covid-19 die werkzaam zijn in de gezondheidszorg en een duidelijk verhoogd risico lopen, komen in aanmerking voor schadeloosstelling wegens beroepsziekte. Wie niet in de gezondheidssector werkt, kan eventueel erkend worden via het ‘open systeem’.

Wie komt in aanmerking?
Hieronder volgt een overzicht van personen die in aanmerking komen voor erkenning van Covid-19 als beroepsziekte.
 
In de gezondheidszorg
Personeel dat activiteiten gelinkt aan SARS-CoV-2 uitvoert
- personeel dat instaat voor het vervoer van patiënten die besmet of mogelijk besmet zijn;
- personeel dat patiënten onderzoekt die mogelijk besmet zijn (triageposten);
- personeel dat, met het oog op diagnosestelling, onderzoeken uitvoert of klinische stalen afneemt bij patiënten die mogelijk besmet zijn;
- laboranten die manipulaties in open fase uitvoeren met klinische stalen van verdachte of bevestigde gevallen ter analyse van een besmetting.
 
Personeel werkzaam in ziekenhuizen en verzorgingsinstellingen
-       in de ziekenhuizen:
o   personeel werkzaam op spoeddiensten en diensten voor intensieve zorgen;
o   personeel werkzaam op diensten voor long- en infectieziekten;
o   personeel werkzaam op andere diensten waar patiënten met Covid-19 opgenomen zijn;
o   personeel dat diagnostische en therapeutische handelingen heeft uitgevoerd in ziekenhuizen bij patiënten met Covid-19;
-       personeel werkzaam in andere diensten en verzorgingsinstellingen waar een uitbraak van Covid-19 is geweest (twee of meer geclusterde gevallen) (woonzorgcentra, rusthuizen en collectieve woonvormen voor zieken en personen met een handicap worden gelijkgesteld met verzorgingsinstellingen).
Het gaat hier om iedereen die er werkzaam is (medisch, paramedisch, logistiek en schoonmaak). Dit geldt ook voor leerlingen en studenten die stage lopen.
 
Andere gevallen
Personeelsleden besmet met het virus die patiënten behandelen of verzorgen en die niet onder een van de genoemde categorieën vallen, kunnen in aanmerking komen voor de erkenning als de ziekte in verband kan worden gebracht met een gedocumenteerd professioneel contact met een of meer Covid-19-patiënten.
 
Buiten de gezondheidszorg
Wie niet in de gezondheidssector werkt, kan eventueel erkend worden via het ‘open systeem’ (ziektes die niet in de lijst van beroepsziekten staan). Deze personen moeten niet alleen blootgesteld zijn aan het beroepsrisico van de ziekte, zij moeten bovendien bewijzen dat zij de ziekte werkelijk door het werk hebben opgelopen.
 
 
 
Covid-19: beroepsziekte voor de IAO
Voor de IAO kunnen Covid-19 en posttraumatische stress veroorzaakt door de ziekte als vergoedbare beroepsziekten worden beschouwd, op voorwaarde dat ze het gevolg zijn van beroepsmatige blootstelling.

Lijst van beroepsziekten
Aanbeveling nr. 194 betreffende de lijst van beroepsziekten (2002) raadt aan om onder meer de ziekten veroorzaakt door biologische agentia op het werk in de nationale lijsten van beroepsziekten op te nemen. Het rechtstreeks verband tussen de beroepsmatige blootstelling van de werknemer en de ziekte moet wetenschappelijk zijn aangetoond (of vastgesteld met behulp van methoden die in overeenstemming zijn met de nationale praktijken en voorwaarden).

Vergoeding
Verdrag nr. 121 betreffende de prestaties bij arbeidsongevallen en beroepsziekten (1964) voorziet dat werknemers die als gevolg van hun beroepsactiviteiten aan een aandoening lijden en niet in staat zijn te werken, recht hebben op een vergoeding alsook op medische en aanverwante zorgen.
Wanneer iemand aan Covid-19 overlijdt nadat hij of zij in het kader van zijn of haar werk met het virus besmet is geraakt, zouden zijn gezinsleden die ten laste zijn (echtgeno(o)t(e) en kinderen) recht moeten hebben op een uitkering en op een vergoeding voor begrafeniskosten.

Bron: IAO 

 
 
: preventActua 11/2020